Atletico Madryt

Club Atlético de Madrid - hiszpański klub piłkarski założony 26 kwietnia 1903 przez trzech baskijskich studentów jako madrycka filia Athletic Bilbao. Aktualnie gra w Primera División. Stadionem klubu jest Estadio Vicente Calderón, nazwany imieniem legendarnego prezesa. Ostatnim wielkim sukcesem Los Rojiblancos był dublet - zwycięstwo w rozgrywkach Primera División i Copa del Rey w 1996. W sezonie 1996/1997 Atlético występowało w Lidze Mistrzów.

Sukcesy

    * Mistrzostwo Hiszpanii
          o 1940, 1941, 1950, 1951, 1966, 1970, 1973, 1977, 1996
    * Puchar Króla
          o 1960, 1961, 1965, 1972, 1976, 1985, 1991, 1992, 1996
    * Puchar Interkontynentalny
          o 1974
    * Puchar Zdobywców Pucharów
          o 1962
    * Superpuchar Hiszpanii
          o 1985
    * Puchar Ligi
          o 1987

Historia

Klub został założony 26 kwietnia 1903 przez trzech baskijskich studentów jako filia Athletic Bilbao. W 1904 przyłączyli się do nich byli członkowie Madrid FC. Piłkarze występowali początkowo w barwach błękitno-białych; od 1911 stroje Atlético to koszulki w charakterystyczne białe i czerwone pasy oraz granatowe spodenki. Motywy zmiany strojów nie są do końca znane. Jedna z teorii mówi, że połączenie bieli z czerwienią było najtańszym rozwiązaniem, gdyż tych samych kolorów używano do produkcji materacy. Stąd przydomek Los Colchoneros - wytwórcy materacy.

Uniezależnienie się od Athletic Bilbao nastąpiło w 1921, a w 1923 zbudowano pierwszy stadion, o nazwie Metropolitano. W latach 20. Athletic trzy razy wygrał Campeonato del Centro i w latach 1921 oraz 1926 brało udział w rozgrywkach Copa del Rey. W 1928 klub został zaproszony do udziału w rozgrywkach ligowych. Trenerem Athletic był wtedy Anglik, Fred Pentland. Klub spadł do Segunda División w 1930, a w 1934 wrócił do Primera División. Athletic jeszcze raz został relegowany do niższej ligi w 1936, kiedy trenerem był Josep Samitier. Wskutek hiszpańskiej wojny domowej spadek klubu został odroczony.

Athletic Aviacion de Madrid

W 1939, kiedy reaktywowano rozgrywki ligowe w Hiszpanii, Athletic połączył się z klubem Aviacion Nacional z Saragossy i stał się Athletic Aviacion de Madrid. Klub Aviacion Nacional został założony w 1939 przez hiszpańskie siły powietrzne. Obiecano im miejsce w Primera División na sezon 1939/40, lecz ostatecznie hiszpańska federacja nie dopuściła ich do rozgrywek. Jednakże doszło do porozumienia i Aviacion Nacional połączył się z Athletic, który stracił podczas hiszpańskiej wojny domowej ośmiu zawodników. Athletic Aviacion de Madrid zajął miejsce Realu Oviedo, którego stadion został zniszczony w czasie wojny. Klub z Ricardo Zamorą na ławce trenerskiej zwyciężył w rozgrywkach Primera División w latach 1940 i 1941.

W 1941 dekret wydany przez gen. Franco zakazał klubom używania nazw obcojęzycznych, dlatego nazwę drużyny zmieniono na Atlético Aviacion de Madrid. W 1947 zdecydowano pozbyć się z nazwy klubu cząstki Aviacion, przypominającej o związkach z armią. Tak powstała aktualna nazwa drużyny - Club Atlético de Madrid. W tym samym roku na Metropolitano Atlético rozgromiło 5:0 swojego rywala zza miedzy - Real Madryt.

Złota Era

Pod wodzą Helenio Herrery i jego asystenta Larbiego Ben Barka, Atlético sięgnęło po tytuł mistrzowski dwukrotnie - w 1950 oraz 1951. Wraz z odejściem Herrery w 1953, drużyna zaczęła tracić na znaczeniu - stała się dopiero trzecim klubem Hiszpanii (o miano którego walczyła z Atlético Bilbao), po Realu Madryt i FC Barcelonie.

W sezonie 1957/58 drużynę objął Ferdinand Daučík, znany w Hiszpanii jako Fernando Daucik, który doprowadził ją do tytułu wicemistrza Hiszpanii. Druga lokata dała Los Colchoneros miejsce w rozgrywkach o Puchar Europy w sezonie 1958/59 - drugą hiszpańską drużyną w Pucharze był Real Madryt, który rządził wtedy w Europie. Atlético, głównie dzięki świetnej postawie Vavy i Enrique Collara, dotarło aż do półfinału, pokonując wcześniej Drumcondre, CSKA Sofia i Schalke 04 Gelsenkirchen. W 1/2 finału Atlético trafiło na madrycki Real. Zwycięzcę wyłonił dopiero trzeci mecz, rozgrywany w Saragossie.

Los Rojiblancos pod wodzą byłego trenera Blancos José Villalongi, wzięło rewanż na Królewskich, pokonując ich w finałach Copa del Rey w latach 1960 i 1961. W 1962 Atlético, zwyciężając w finale Fiorentinę 3:0, sięgnęło po Puchar Zdobywców Pucharów. Rok później, Los Indios również dotarli do finału tych rozgrywek, lecz ulegli 1:5 drużynie Tottenham Hotspur F.C. Najważniejszymi zawodnikami w tamtym okresie byli Enrique Collar, Miguel Jones oraz Abelardo.

Puchar Europy 1974

W tamtym okresie w składzie Atlético znajdowali się tacy piłkarze, jak: doświadczony Abelardo, świetni napastnicy Luis Aragonés, Javier Irureta, trzykrotny król strzelców Primera División (1969, 1970 oraz 1971), José Eulogio Gárate oraz Argentyńczycy Rubén Ayala, Panadero Díaz i Ramón Heredia. Trenerem ekipy był argentyński coach Juan Carlos Lorenzo.

Od 1966 piłkarze Atlético występują na stadionie Vicente Calderon, noszącym imię byłego prezydenta klubu. Od 1940 zespołowi przypadło w udziale 9 tytułów mistrzowskich, również 9 razy sięgał on po Puchar Króla. W 1962 do kolekcji trofeów Atlético dołączyło europejski Puchar Zdobywców Pucharów, a w 1975 Puchar Interkontynentalny.

Lata 60. i 70. były najlepszymi w historii Atlético; do sukcesów piłkarze nawiązali w połowie lat 90., zdobywając dublet (mistrzostwo i Puchar) w 1996, wkrótce jednak po raz pierwszy w historii klub spadł z I ligi (2000). W 2002 Atlético Madryt ponownie znalazło się w ekstraklasie, pozostaje jednak w cieniu lokalnego rywala - Realu.

Wśród wielu znakomitości piłkarskich, jakie przewinęły się przez drużynę, można wymienić m.in. Garate, Hugo Sancheza, Bernda Schustera i w ostatnich latach Christiana Vieriego, a także wybitnego wychowanka Fernando Torresa. Przez lata symbolem klubu był kontrowersyjny prezydent, Jesus Gil, szczególnie znany z ciągłych konfliktów ze szkoleniowcami.

Stadion

    * Nazwa: Estadio Vicente Calderón
    * Miasto: Madryt
    * Pojemność: 54.851 miejsc
    * Inauguracja: 2 października 1966; Atletico - Valencia 1:1
    * Wymiary boiska: 105x70 m
    * Inne obiekty: Ciudad Deportiva de Majadahonda

wikipedia.org